ලංකාවේ දේශපාලන කරළිය තුළ කාලාන්තරයක් තිස්සේ ජනතාව අත්දකින අමුතුම ආකාරයේ “ආශ්චර්යයක්” තිබේ. එනම්, මෙරට ප්‍රබල දේශපාලනඥයෙකු හෝ ඔවුන්ගේ සමීපතමයෙකු කිසියම් දූෂණ, වංචා හෝ අපරාධ චෝදනාවක් මත අත්අඩංගුවට ගත් සැණින්, ඉතා නිරෝගීව හා ක්‍රියාශීලීව සිටි ඔවුන් එක රැයකින් බරපතළ මාරක රෝගීන් බවට පත්වීමයි. සාමාන්‍ය ජනතාව කිසි දිනක අසා නැති “අට අනූවක් රෝග” වැළඳී, ඔවුන් කෙළින්ම මාරු කර යැවෙන්නේ බන්ධනාගාර සිරකුටියකට නොව, රජයේ ප්‍රධාන රෝහලක සුපිරි ගෙවන වාට්ටුවකට හෝ දැඩි සත්කාර ඒකකයකටය.
අධිකරණය හමුවේ ඉදිරිපත් කෙරෙන වෛද්‍ය වාර්තා නීතිමය රාමුව තුළ පිළිගැනීමට ලක්වුවද, රටේ බහුතරයක් වූ සාමාන්‍ය වැසියන්ගේ පොදු එකඟතාව වන්නේ මෙය තනිකරම නීතියෙන් බේරීමට කරන ප්‍රෝඩාවක් සහ දේශපාලන බලය අනිසි ලෙස භාවිත කිරීමක් බවයි.
“හිරගෙදර” වෙනුවට “රෝහල් කාමරය”: බලපුළුවන්කාරකමේ සෙවනැලි
නූතන ශ්‍රී ලංකා සමාජය තුළ මෙම සංසිද්ධිය දකින්නේ සාමාන්‍ය වැසියන්ට වෙනස් වූත්, ප්‍රභූන් වෙනුවෙන්ම වෙන්වූත් විශේෂිත නීති පද්ධතියක් ක්‍රියාත්මක වන බවට සාක්ෂියක් ලෙසය. සාමාන්‍ය මිනිසෙකු සුළු වරදකට හෝ අත්අඩංගුවට පත් වූ විට ඔහුට බන්ධනාගාරයේ දුෂ්කරතා විඳීමට සිදුවන අතර, දේශපාලන බලය ඇත්තවුන්ට රෝහල් ඇඳන් ආරක්ෂිත පලිහක් බවට පත්වේ. ඇතැම් රජයේ රෝහල් මඟින් පවා මෙවැනි ප්‍රබලයන් වෙනුවෙන් කඩිනමින් නිකුත් කරනු ලබන වෛද්‍ය වාර්තා පිළිබඳව සමාජය තුළ පවතින්නේ දැඩි සැකයකි. මෙමඟින් පැහැදිලි වන්නේ තවමත් මෙරට දේශපාලන බලය හා බැඳුණු “කළු අපරාධ රාජ්‍යයක” සෙවනැලි සහ රාජ්‍ය ආයතන දේශපාලනීකරණය වීමේ බරපතළ ඛේදවාචකයයි.
සදාචාරාත්මක බිඳවැටීම සහ ජනතා විශ්වාසය බිඳී යාම
යුක්තිය සැමට සමාන විය යුතුය යන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මූලධර්මය මෙමඟින් බරපතළ ලෙස උල්ලංඝනය වේ. නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතන සහ වෛද්‍ය වෘත්තිකයන් සතු සදාචාරාත්මක වගකීම මෙවැනි ක්‍රියා හේතුවෙන් ප්‍රශ්නාර්ථයකට ලක්වන අතර, සමස්ත පද්ධතිය කෙරෙහි ජනතාව තුළ ඇති විශ්වාසය මුළුමනින්ම පළුදු වේ. මෙය හුදෙක් සෞඛ්‍ය ගැටලුවක් නොව, රටේ නීතියේ ආධිපත්‍යය දුබල කරන දේශපාලන උපක්‍රමයකි.
මෙම තත්ත්වය වෙනස් නොවන තාක් කල්, දේශපාලනඥයින් රෝගාතුර වීම ජනතාවට හාස්‍යජනක නාටකයක් පමණක් වනු ඇත. සැබෑ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජයක් බිහි කිරීමට නම්, බලය හෝ ධනය මත පදනම් නොවී නීතිය සැමට එක හා සමානව ක්‍රියාත්මක වන බව සහතික කළ යුතු කාලය එළඹ ඇත.
Be the first to comment