පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥාණසාර හිමියන්ගේ සිවුර ගලවා සිපිරිගෙයට යැවීමට එරෙහිව සහ උන්වහන්සේගේ නිදහස වෙනුවෙන් මහා සංඝරත්නය සංවිධානය කළ පාගමන, මෙරට බෞද්ධ ජනතාවගේ මෙන්ම ආගමික නිදහස අගයන බොහෝ දෙනෙකුගේ අවධානයට ලක්වූවකි. මෙම පාගමනේ මූලික අරමුණ වූයේ සංඝ සමාජයට සහ භික්ෂුත්වයට සිදුවූ අසාධාරණයට එරෙහිව හඬක් නැඟීම සහ ශාසනික ගෞරවය ආරක්ෂා කරගැනීමයි.
කෙසේ වෙතත්, මෙම සැබෑ ශාසනික සහ පොදු අරමුණ සහිත පාගමනට ජාතිවාදී ලේබලය අලවා එය හෑල්ලු කිරීමට මාලිමාවට හැකි වූයේ උදය ගම්මන්පිල සහ විමල් වීරවංශ වැනි දේශපාලනඥයන් ඊට සක්‍රීයව දායක වීමත් සමඟ, එය පරාජය වූ විපක්ෂයේ දේශපාලන වුවමනාවන් වෙනුවෙන් ක්‍රියාත්මක වූ “ජාතිවාදී පාගමනක්” ලෙස හංවඩු ගැසීමට ප්‍රතිවාදීන්ට ඉතා පහසුවෙන් ඒ නිසාම එම අවස්ථාව උදා විය. මෙම දේශපාලනික මැදිහත්වීම නිසා සමස්ත ක්‍රියාවලියටම සහ සමාජයට සිදුවූ හානිය පිළිබඳව අප තර්කානුකූලව විමසා බැලිය යුතුය.
- ශාසනික වුවමනාව හෑල්ලු වීම සහ දේශපාලන මුහුණුවරක් ගැනීම
මහා සංඝරත්නය පෙරටු කරගෙන ඇරඹි මෙම පාගමන පිටුපස තිබුණේ උන්වහන්සේලාගේ සැබෑ ආගමික සහ ශාසනික කැක්කුමක් බව පිළිගනු ලැබූවද . භික්ෂූන් වහන්සේ නමකට සිදුවූ අගතිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම උන්වහන්සේලාගේ වගකීමක් විය යුතු බවද සැබෑවකි . එහෙත්, මැතිවරණ පරාජයන්ගෙන් පසු නැවත බලය ලබාගැනීමට දේශපාලන සටන් පාඨ සොයමින් සිටින විපක්ෂයේ දේශපාලනඥයන් මීට රිංගා ගැනීමත් සමඟ, පාගමනේ පාරිශුද්ධත්වය කෙලෙසී ගියේය. ජනතාවට මෙය පෙනුණේ ආගමික අයිතිවාසිකම් දිනාගැනීමේ සටනක් ලෙස නොව, පරාජිත දේශපාලනඥයන්ට වේදිකාවක් තනා දීමේ තවත් එක් දේශපාලන සංදර්ශනයක් ලෙසය. මෙයින් සිදු වූයේ සංඝයා වහන්සේලාගේ සැබෑ අරමුණ දැඩි ලෙස හෑල්ලුවට ලක්වීමයි.
- “ජාතිවාදී” වර්ගීකරණයට ලක්වීම සහ පොදු ජන සහයෝගය ගිලිහීම
විමල්-උදය වැනි දැඩි ජාතිකවාදී (සහ බොහෝ විට සමාජය විසින් ජාතිවාදී ලෙස හඳුන්වන) දේශපාලන සටන් පාඨ මෙහෙයවන නායකයන් මෙහි පෙරමුණ ගැනීම නිසා, විරුද්ධ දේශපාලන කඳවුරුවලට සහ සිවිල් සංවිධානවලට ද මෙම සමස්ත ක්‍රියාවලියම “ජාතිවාදී උවමනාවක්” ලෙස ලේබල් කිරීමට කදිම අවස්ථාවක් ලැබුණි. යම් හෙයකින් දේශපාලනඥයන්ගෙන් තොරව, මහා සංඝරත්නය පමණක් මෙහි නිරත වූයේ නම්, ඥාණසාර හිමියන්ට සිදුවූ අසාධාරණය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට ජාති, ආගමික භේදයකින් තොරව මධ්‍යස්ථ මතධාරී පොදු මහජනතාව පවා ඉදිරිපත් වීමට ඉඩ තිබුණි. එහෙත් දේශපාලන ලේබලය නිසා මධ්‍යස්ථ ජනතාව මින් ඈත් වූ අතර, පාගමන සීමිත දේශපාලන කල්ලිවාදයකට කොටු විය.
- සැබෑ ප්‍රශ්නය යටපත් වී දේශපාලන වාසි ඉස්මතු වීම
භික්ෂූන් වහන්සේ නමකගේ චීවරය ගැලවීම, අධිකරණ ක්‍රියාවලියේ පවතින ගැටලු සහ ආගමික නිදහස පිළිබඳව සමාජය තුළ ඇති විය යුතුව තිබූ බුද්ධිමය සංවාදය මේ නිසා සම්පූර්ණයෙන්ම යටපත් විය. ඒ වෙනුවට මාධ්‍ය සහ සමාජය පුරා කතාබහට ලක්වූයේ විපක්ෂයේ දේශපාලනඥයන් තමන්ගේ ඡන්ද පදනම රැකගැනීමට ආගම සහ සිවුර පාවිච්චි කරන ආකාරය පිළිබඳවයි. දේශපාලනඥයන් තමන්ගේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ පාගමන ගොදුරක් කරගත් බව පැහැදිලි වුණු අතර, අවසානයේ ඉන් පාඩුව හෑල්ලුව සිදු වූයේ භික්ෂු සමාජයට සහ එම සටනේ සැබෑ අරමුණටමය.
නිගමනය
මහා සංඝරත්නය දියත් කළ මෙම පාගමන පිටුපස පැවති වුවමනාව සැබෑවක් සහ සාධාරණ එකක් විය හැකි වුවද, පරාජිත දේශපාලනඥයන්ගේ දේශපාලන වුවමනාවන් සහ මැදිහත්වීම් හේතුවෙන් එය සමස්ත සමාජය ඉදිරියේ හෑල්ලු කිරීමට මාලිමාවට හැකි විය. ආගමික සහ ශාසනික සටන් දේශපාලනඥයන්ගේ ග්‍රහණයෙන් මුදවා නොගන්නා තාක් කල්, මෙවැනි උදාර අරමුණු සහිත ක්‍රියාවන් පවා “ජාතිවාදී” හෝ “දේශපාලන” වුවමනාවන් ලෙස වර්ගීකරණය වී පරාජයට පත්වීම වැළැක්විය නොහැක.
Be the first to comment