“පාතාලයේ කළු සල්ලි, දේශපාලන බලයේ සෙවනැලි සහ නීතියේ රැහැන එකිනෙක පටලැවුණු තැන නිර්මාණය වන්නේ තේරුම් ගැනීමට අපහසු ප්රහේලිකාවකි. නමුත් ඒ ප්රහේලිකාවේ සුරුට්ටුව පත්තුවන විට, පිළිස්සෙන්නේ කාගේ දේශපාලන හස්තයද?”
ලංකා දේශපාලන ඉතිහාසයේ මෑතකදී වාර්තා වූ අතිශය සංකීර්ණ සහ කුතුහලයෙන් පිරි අත්අඩංගුවට ගැනීම් පෙළක් සමඟ මුළු රටම මේ වන විට පසුවන්නේ දැඩි වික්ෂිප්තභාවයකිනි. ජාත්යන්තර මත්ද්රව්ය ජාලයේ මහමොළකරු වන “හරක් කටා” නමැති දරුණු ගණයේ අපරාධකරු ආරක්ෂා කිරීම සඳහා රුපියල් කෝටි 12ක (ලක්ෂ 1200ක) දැවැන්ත අල්ලස් මුදලක් හුවමාරු වීමේ සිද්ධිය, හුදෙක් තනි දූෂණ චෝදනාවකට එහා ගිය මහා පරිමාණ දේශපාලන සූදුවක නිරුවත හෙළිදරව් කරමින් පවතී.
දේශපාලන දූලනය සහ “කට වැසීමේ” අභිරහස
මෙහි වඩාත්ම කුතුහලය දනවන පැතිකඩ දිගහැරෙන්නේ හිටපු අධිකරණ අමාත්ය ජනාධිපති නීතිඥ විජේදාස රාජපක්ෂ මහතාගේ පුත් රඛිත රාජපක්ෂ මෙහි ප්රධාන චූදිතයෙකු ලෙස කරළියට පැමිණීමත් සමඟය. අතීතයේදී විජේදාස රාජපක්ෂ මහතා විසින් වත්මන් පාලක පක්ෂය (ජවිපෙ) ඉලක්ක කරමින්, ඔවුන් තමන්ගෙන් රුපියල් ලක්ෂ විසිපහක මුදලක් ලබාගත් බවට ප්රසිද්ධ ප්රකාශයක් සිදු කළේය.
නමුත් පුදුමයකට මෙන්, එවැනි බරපතළ චෝදනාවකට එරෙහිව එවකට රජය හෝ ජවිපෙ කිසිදු නීතිමය පියවරක් ගැනීමට උත්සුක වූයේ නැත. දේශපාලන විචාරකයන් මතු කරන තර්කය වන්නේ, මෙම නිහඬතාවය පිටුපස අදෘශ්යමාන ගනුදෙනුවක් පැවති බවයි. අවසානයේදී, හිටපු අමාත්යවරයාගේ පුත්රයා පාතාල මහා පරිමාණ අල්ලස් ජාලයකට කොටු කරගැනීම හරහා, එදා තමන්ට එල්ල වූ චෝදනාවලට “උපායමාර්ගිකව කට වැසීම” වත්මන් පාලනය විසින් ඉතා සූක්ෂ්ම ලෙස ඉටුකර ගත්තේ දැයි සමාජය තුළ බරපතළ සැකයක් සහ කුතුහලයක් මතු කර තිබේ.
පාතාලයේ අසීමිත ධන උල්පත: සල්ලි ආවේ කොහෙන්ද?
අල්ලස් දීම හෝ ගැනීම නීතිය ඉදිරියේ වරදකි. නමුත් සාමාන්ය වැසියෙකුට සිතාගත නොහැකි ප්රශ්නය වන්නේ, රඳවා තබා ගැනීමේ නියෝග ලිහිල් කරගැනීම වැනි නීතිමය සිදුරු සෙවීම වෙනුවෙන්, එකවර රුපියල් කෝටි 12 ක අත්තිකාරමක් (සමස්ත ගනුදෙනුව කෝටි 50ක් බව කියවේ) විසි කිරීමට තරම් පාතාල අපරාධකරුවකුට මුදල් ලැබුණේ කෙසේද යන්නයි.
මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ මෙරට ක්රියාත්මක වන මත්ද්රව්ය ජාලය සහ කළු සල්ලි සංසරණය රාජ්ය පාලනය පවා අභිබවා යන තරමට ප්රබල වී තිබූ බවයි. හිටපු පොලිස්පති දේශබන්දු තෙන්නකෝන් වැනි ඉහළම ආරක්ෂක ප්රධානීන් පවා මෙම අල්ලස් ප්රවාහයන්හි කොටස්කරුවන් වී සිටි බවට නැඟෙන චෝදනා දෙස බලන විට, පසුගිය පාලන සමයන් තුළ මෙරට ක්රියාත්මක වී ඇත්තේ සාමාන්ය රාජ්යයක් නොව, සැබෑ ලෙසම “අපරාධ රාජ්යයක්” (Criminal State) බව ජනතාවට දැන් සහතික වී තිබේ.
සමගි ජන බලවේගයට එල්ල වූ “මරු පහර”
මෙම සිදුවීමේ අනෙක් දේශපාලන බෝම්බය පත්තු වූයේ, අත්අඩංගුවට පත් පිරිස අතර සමගි ජන බලවේගයේ (SJB) හොරණ ආසන සංවිධායක චරිත් අබේසිංහද සිටීම නිසාය. වේදිකාවල “දූෂණයට සහ අපරාධවලට එරෙහිව” කෑගැසූ ප්රධාන විපක්ෂයේ ඉහළ පෙළේ ක්රියාකාරීන්, තිරය පිටුපස මෙවැනි මහා පරිමාණ පාතාල දූෂණවල නිරතව සිටීම සජබ දේශපාලන සන්නාමයට එල්ල කළ මාරාන්තික පහරකි. සාම්ප්රදායික විපක්ෂයේ නිරුවත මේ හරහා ජනතාව ඉදිරියේ සම්පූර්ණයෙන්ම හෙළිදරව් විය.
දොස් පරොස් මැකී යාම සහ ජනතා ප්රසාදයේ “අලුත් වටය”
මෙම සිදුවීමට පෙර, බලය ලබා ගැනීම සඳහා දුන් ආර්ථික හෝ සහනදායී පොරොන්දු ක්ෂණිකව ඉටු නොකිරීම හේතුවෙන් වත්මන් ජාතික ජන බලවේගය (ජාජබ) රජය කෙරෙහි ජනතාව තුළ යම් පසුබෑමක්, මැසිවිලි සහ විපක්ෂයේ දැඩි දොස් පරොස් මතු වෙමින් පැවති බව රහසක් නොවේ. බඩු මිල, බදු බර සහ ජීවන වියදම හමුවේ ජනතාව පසුවූයේ යම් කලකිරීමකිනි.
නමුත්, මෙම “හරක් කටා” සිද්ධියේ විමර්ශන ක්රියාත්මක වූ පෙරළිකාර ආකාරයත් සමඟ මුළු මහත් චිත්රයම සහ දේශපාලන සුළඟම වෙනස් වී ඇත. ආර්ථික අපහසුතා මධ්යයේ වුවද, රටේ ප්රධානතම පිළිලය වූ “දූෂණය සහ අපරාධකාරී දේශපාලන සංස්කෘතිය” මුලිනුපුටා දැමීමේ සැබෑ වුවමනාවක් රජයට ඇති බව මෙයින් ඔප්පු විය. ඒ සමඟම, පොරොන්දු පැහැර හැරීම ගැන රජයට එල්ල වූ චෝදනා සහ දොස් පරොස් සමාජයෙන් ක්ෂණිකව පහව ගොස් තිබේ. ජනතාව දැන් පසුවන්නේ අතීතයේ සිටම තමන් බලාපොරොත්තු වූ “මහ හොරුන් සහ අපරාධකරුවන් වැටලීමේ” සැබෑ ප්රායෝගික ක්රියාවලිය දැකීමෙන් මහත් සැනසීමකට සහ ප්රසාදයකට පත්වය.
අතීතයේදී මෙන් දේශපාලන බලපෑම් මත ලිපිගොනු යට ගැසීමක් මෙවර සිදු නොවීය. තරාතිරම, පක්ෂ භේදය හෝ ප්රබල දේශපාලනඥයන්ගේ සබඳතා නොතකා, ස්වාධීන කොමිෂන් සභා සහ විමර්ශන නිලධාරීන්ට නිදහසේ නීතිය ක්රියාත්මක කිරීමට ඉඩ දීම තුළින් බිඳ වැටෙමින් තිබූ රජය කෙරෙහි වූ මහජන විශ්වාසය අලුත් වටයකින් පිබිදී ඇත.
“හොරුන් සහ අපරාධකරුවන් ඇල්ලීම ජාජබ රජයකින් තොරව වෙන කිසිදු පාලනයකින් සැබෑ ලෙසම සිදු නොවන” බවට වූ විශ්වාසය ජන මනස තුළ නැවත වරක් ඉතා දැඩිව තහවුරු වී ඇත. මෙම සිදුවීම හුදෙක් අපරාධ නඩුවක් නොව, ලංකා දේශපාලනයේ ඉදිරි ගමන තීරණය කරන හැරවුම් ලක්ෂ්යයකි. අපරාධ රාජ්යයේ වැස්ම ඉරී යන විට, ඉදිරියේදී තව තවත් කාගේ නළු නිළියන්ගේ වෙස්මූණු ගැලවී යනු ඇත්දැයි රටම බලා සිටින්නේ නොඉවසිල්ලෙනි.
Be the first to comment