සංස්කෘතික බල මණ්ඩල අයදුම්පත සහ කලාකරුවාගේ නිදහස
සංස්කෘතික දෙපාර්තමේන්තුව මගින් ප්රාදේශීය සංස්කෘතික බල මණ්ඩල සඳහා සාමාජිකයන් බඳවා ගැනීමට නිකුත් කර ඇති නව අයදුම්පත්රයේ ඇතුළත් එක්තරා කොන්දේසියක් මේ වන විට රටේ ප්රගතිශීලී සහ ජනතාවාදී කලාකරුවන් රැසකගේ දැඩි කනස්සල්ලට හා විරෝධයට හේතු වී තිබේ. ඒ, තමන් පදිංචි කොට්ඨාසය සහ අනන්යතාව සහතික කිරීම සඳහා ප්රදේශයේ ග්රාම නිලධාරීවරයාගේ අත්සන සහ මුද්රාව ලබාගත යුතු බවට පනවා ඇති රීතියයි.
මුැලින්ම බැලූ බැල්මට මෙය සාමාන්ය රාජ්ය පරිපාලන ක්රියාවලියක් සේ පෙනුනද, කලාවේ සහ කලාකරුවාගේ ස්වාධීනත්වය අගයන සමාජයක මෙවැනි කොන්දේසි පැනවීම පිටුපස ඇති සදාචාරාත්මක ගැටලුව අප විමසා බැලිය යුතුය.
නිලධාරිවාදයේ සීමා සහ කලාකරුවාගේ භූමිකාව
කලාකරුවෙකු යනු ගමක හෝ නගරයක භෞතික සීමාවන්ට කොටු වූවෙකු නොවේ. ඔවුන්ගේ නිර්මාණ සන්නිවේදනය වන්නේ මුළු මහත් සමාජය සමඟය. එවැනි පසුබිමක, කලාකරුවෙකු නිර්මාණකරුවෙකු ලෙස පිළිගැනීමට හෝ සංස්කෘතික මණ්ඩලයකට අනුයුක්ත කිරීමට ග්රාම නිලධාරීවරයෙකුගේ සහතිකය අත්යවශ්ය යැයි සිතීමම එක්තරා ආකාරයක පසුගාමී නිලධාරීවාදී මානසිකත්වයකි.
කලාව සහ දේශපාලන ස්වාධීනත්වය: ජනතාවාදී කලාකරුවෝ සැමවිටම පවතින ක්රමවේදයේ අඩුපාඩු විවේචනය කරති; ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටිති. ඇතැම් විට ප්රාදේශීය මට්ටමින් රාජ්ය නිලධාරීන්ගේ හෝ දේශපාලඥයන්ගේ වැරදි ක්රියා විවේචනය කිරීමට කලාකරුවන්ට සිදු වේ. එවැනි තත්ත්වයකදී, තමන්ගේ සාමාජිකත්වය සඳහා එම නිලධාරීන් පසුපස ගොස් සහතික ඉල්ලීමට සිදු වීම කලාකරුවාගේ ආත්මගෞරවයට මෙන්ම ස්වාධීනත්වයට එල්ල වන බලපෑමකි.
කිසිදු වරප්රසාදයක් නොමැති තැනක ඇති ඇගයීම: මෙම සාමාජිකත්වය ලබා ගැනීමෙන් කලාකරුවාට රජයෙන් ලැබෙන මූල්යමය හෝ ද්රව්යමය ප්රතිලාභයක් නොමැති තරම්ය. ඔවුන් මෙයට එකතු වන්නේ තමන් ජීවත් වන ප්රදේශයේ සංස්කෘතික ජීවිතය නගාසිටුවීමට ඇති ලැදියාව සහ ස්වේච්ඡා කැපවීම නිසාය. එසේ තිබියදීත්, සාමාන්ය සහනාධාරයක් හෝ බලපත්රයක් ලබා ගැනීමට යනවාක් මෙන් නිලධාරීන් ඉදිරියේ පෙනී සිටීමට සිදුවීම කලාකරුවන් කලකිරීමට පත් කරන්නකි.
රාජ්ය ආයතන සතු වගකීම
සංස්කෘතික දෙපාර්තමේන්තුව වැනි ආයතනයක් කළ යුත්තේ කලාකරුවන් රාජ්ය ලේඛන සහ රතු පටි (Red tape) තුළ සිරකර තැබීම නොව, ඔවුන්ගේ නිර්මාණශීලී දායකත්වය වඩාත් පහසුවෙන් ලබාගත හැකි නම්යශීලී වටපිටාවක් නිර්මාණය කිරීමයි. කලාකරුවෙකුගේ අනන්යතාව සහතික කර ගැනීමට ජාතික හැඳුනුම්පත, ඔවුන් මෙතෙක් කර ඇති නිර්මාණ, ප්රකාශන හෝ ප්රාදේශීය කලා සංවිධානවල නිර්දේශ වැනි වඩාත් ගෞරවනීය විකල්ප ක්රමවේද භාවිත කළ හැකිය.
අවසාන අදහස:
ජනතාවාදී කලාකරුවන් මෙම ක්රියාවලිය ප්රතික්ෂේප කරන්නේ අහංකාරකම නිසා නොව, කලාව සතු නිදහස් සහ ස්වාධීන ලක්ෂණය රැකගැනීම උදෙසාය. රාජ්ය නිලධාරීන්ගේ සහතික කිරීම්වලින් තොරව, කලාකරුවාගේ දායකත්වය සහ දක්ෂතාව පමණක් නිර්ණායක කරගනිමින් සංස්කෘතික බල මණ්ඩල ප්රතිසංවිධානය කිරීමට බලධාරීන් පියවර ගන්නේ නම් එය සැබෑ සංස්කෘතික පුනරුදයකට මඟ පාදනු ඇත.
Be the first to comment